Bodrum'un kıyısı iki yüzlüdür. Biri herkesin bildiği yüz: şezlongların, müziğin ve kalabalığın doldurduğu sahiller. Diğeri ise yalnızca denizden açılan, motorun susup zincirin indiği an başlayan sessiz yüz. Bu ikinci yüzü tanımak için tekneye binmek gerekir. Aşağıda, yarımadanın çevresinde kalabalığın biraz ötesinde kalmayı başarmış on koy var — suyu berrak, demiri tutan, akşamı sakin.
Gökova Tarafı: İngiliz Limanı, Çökertme, Karacasöğüt
Gökova Körfezi, Bodrum'un sırtını döndüğü cennettir. İngiliz Limanı, çam ormanının suya kadar indiği, II. Dünya Savaşı'nda gemilerin saklandığı kapalı bir doğal liman; rüzgârın değil yaprakların sesini duyarsınız. Çökertme, bir türküyle ölümsüzleşmiş sığ kumlu koy, akşam yemeği için ideal. Karacasöğüt ise körfezin en korunaklı demir yerlerinden biri; meltem sertleştiğinde sığınılacak yer burasıdır.
Karaada'nın İki Yüzü: Akvaryum ve Pırasa Koyu
Bodrum limanının tam karşısındaki Karaada, yarım saatlik mesafede başka bir dünya sunar. Akvaryum Koyu, adını hak eder: su o kadar berraktır ki tekne havada asılı duruyormuş gibi görünür. Adanın öbür yüzündeki Pırasa Koyu'nda ise kıyıdaki mağaradan sızan ılık, kükürtlü su ve şifalı olduğu söylenen çamur vardır — antik çağdan beri bilinen bir mola.
Güney Kıyısı: Kargı, Bağla ve Orak Adası
Yarımadanın güneyi, açık denize bakan daha sade koylardır. Kargı ve Bağla, geniş kumsallarıyla öğle demirlemesi için elverişli. Ama bölgenin yıldızı Orak Adası'dır: rüzgâraltı tarafındaki turkuaz su, Bodrum çevresinin en net yüzme noktalarından biri olarak bilinir. Sabah erken varırsanız, koy bir süre yalnızca sizindir.
Batı Ucu: Gümüşlük ve Küçükbük
Batıda, Gümüşlük antik Myndos'un sular altındaki kalıntıları ve Tavşan Adası'na uzanan sığ geçidiyle bir gün batımı klasiğidir; demiri biraz açığa atıp sandalla yanaşmak en doğrusu. Daha kuzeydeki Küçükbük ise rüzgârdan korunaklı, kalabalığın seyreldiği sakin bir alternatif sunar.
Demirlemeden Önce
Bu koyların çoğunda meltem öğleden sonra kuvvetlenir; sabah sakin olan bir koy ikindi sonrası dalgalanabilir, bu yüzden günün demir planını rüzgâra göre kurmak gerekir. Dip genelde kum ve çamurdur ve iyi tutar; ancak posidonia (deniz çayırı) üzerine demir atmaktan kaçının — hem tutmaz hem de koruma altındaki bu çayırlara zarar verir. Her zaman bir "plan B" koyu belirleyin: rüzgâr dönerse nereye kaçacağınızı bilmek, huzurlu bir gecenin ilk şartıdır.
Bu koyların büyüsü mevsime de bağlıdır. Temmuz ve ağustosun tepe haftalarında en bilinenler bile dolabilir; o yüzden günün ilk ışığında demir almak, bir koyu kalabalık basmadan yaşamanın en kestirme yoludur. Bahar sonu ve eylül ise suyun hâlâ ılık, koyların ise neredeyse boş olduğu, denizcilerin gizli mevsimidir. Aynı rota, haftanın gününe ve hatta saatine göre bambaşka bir koy sunar; bu yüzden planı yalnızca yere değil, zamana göre de kurmak gerekir.
ROTA TASARIMI →